( 1 ) خطبه آن حضرت بعد از غصب فدك روايت شده : هنگامى كه أبو بكر وعمر تصميم گرفتند فدك را از حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بگيرند واين خبر به ايشان رسيد ، لباس به تن كرده وچادر بر سر نهاد ، وبا گروهى از زنان فأميل وخدمتكاران خود بسوى مسجد روانه شد ، در حالي كه چادرش به زمين كشيده مى شد ، وراه رفتن أو همانند راه رفتن پيامبر خدا بود ، بر أبو بكر كه در ميان عده‌اى از مهاجرين وأنصار وغير آنان نشسته بود وارد شد ، در اين هنگام بين أو وديگران پرده‌اى آويختند ، آنگاه ناله‌اى جان سوز از دل برآورد كه همه مردم به گريه افتادند ومجلس ومسجد به سختى به جنبش درآمد . سپس لحظه‌اى سكوت كرد تا همهمه مردم خاموش وگريه آنان ساكت شد وجوش وخروش ايشان آرام يافت ، آنگاه كلامش را با حمد وثناى الهى آغاز فرمود ودرود بر رسول خدا فرستاد ، در اينجا دوباره صداى گريه مردم برخاست ، وقتي سكوت برقرار شد ، كلام خويش را دنبال كرد وفرمود : حمد وسپاس خداى را بر آن چه ارزانى داشت ، وشكر أو را در آنچه الهام فرمود ، وثنا وشكر بر أو بر آن چه پيش فرستاد ، از نعمتهاى فراوانى كه خلق فرمود وعطاياى گسترده‌اى كه اعطا كرد ، ومنتهاى بي شمارى كه ارزانى داشت ، كه شمارش از شمردن آنها عاجز ، ونهايت آن از پاداش فراتر ، ودامنه آن تا ابد از ادراك دور تر است ، ومردمان را فراخواند ، تا با شكرگذارى آنها نعمتها را زيادة گرداند ، وبا گستردگى آنها مردم را به سپاسگزارى خود متوجه ساخت ، وبا دعوت نمودن به اين نعمتها آنها را دو چندان كرد .